Built with Berta.me

  1. ‘Mapping the Via Appia/Art’  (2013-2018)

     

    ‘Mapping the Via Appia/Art’ is een lopend  foto-researchproject, onderdeel van het multidisciplinaire project ‘Mapping the Via Appia’. Door het Koninklijk Nederlands Instituut Rome (KNIR) en ondersteund door de Leerstoel Klassieke Archeologie aan de Radboud Universiteit Nijmegen (RUN), ben ik uitgenodigd om als kunstenaar/onderzoeker PhD een bijdrage te leveren aan het door de RUN in samenwerking met de VU en het KNIR geëntameerde onderzoeksproject ‘Mapping the Via Appia’. Rondom de 5de en de 6de mijl op de Via Appia Antica vinden tussen 2010 en 2016 gefaseerd over een aantal perioden per jaar opgravingen, prospecties en survey’s plaats, uitgevoerd door een team van (geo-)archeologen uit Nijmegen (RUN) en Amsterdam (VU). Zowel klassieke methoden van opgraving worden toegepast als de nieuwste 3D technologie (3D-Gis (Geografisch Informatica Systeem)), om geavanceerde data zowel onder- als bovengronds aan de oude monumenten en hun omgeving te linken.

    Mijn bijdrage aan het project zal zich richten op deze herinneringsstraat, die door de eeuwen heen constant aan verandering onderhevig is geweest. De verschillende perspectieven tussen protectie en ontsluiting wil ik onderzoeken. Doel van het artistiek onderzoek is: het in kaart/in beeld brengen van veranderende plaatsen die refereren aan plaatsen van betekenis, niet zelden historische plaatsen, die als gevolg van bijvoorbeeld stadsontwikkeling, stedelijke en/of landschappelijke infrastructuur de oorspronkelijke plek (en soms ook de geest ervan) overschreven en veranderd hebben, hetgeen de plaats opnieuw betekenisvol maakt en valoriseert. Mijn projectaandeel is verdeeld in drie fases, waarvan er een is afgerond, de tweede momenteel speelt en de derde nog in het verschiet ligt. Via de voor het KNIR en RU ontwikkelde weblogs ik mijn onderzoek, de verwachte resultaten en mijn intentie van het onderzoek in kaart te brengen.

     

    Online zijn Fase I en Fase II.

    Fase I: Echo van de eeuwigheid. Marginale wandelingen van Mijl I tot XI  (2013)

         Voor meer informatie klik:  MIGLIO  I-XI  

    .

    Fase II: In de voetsporen van Piranesi. Artistieke standpunten op Mijl V en VI van de Via Appia Antica, het onderzoek waarvoor ik de afgelopen drie jaar grotendeels het veldonderzoek heb verricht.

         Voor meer informatie klik:  MIGLIO  V-VI

    Hieronder het abstract van Fase II.

     

    In de voetsporen van Piranesi.

    Artistieke standpunten op Mijl V en VI van de Via Appia Antica, Roma  (2014-heden)

    Rome, 21.07-13.08.2015

     

    Wat gebeurt er als je de standpunten van historische beeldmakers – die in de afgelopen eeuwen de grafmonumenten op de Via Appia Antica in kaart hebben gebracht – inneemt, ze precies onderzoekt op coördinaten en ze vervolgens opnieuw fotografeert? Welke veranderingen neem je dan waar? Wat is de positie van het gefotografeerde monument nu ten opzichte van de omgeving in vergelijking tot die van weleer? Waarom heeft men destijds dit standpunt ingenomen en wat is er veranderd aan het monument ten opzichte van zijn omgeving?

    Deze vragen vormden uitgangspunt voor mijn onderzoek door middel van specifieke verkenningen op Mijl V en VI van de Via Appia Antica te Rome. Heel in het kort: op de twee mijl van het archeologisch project ‘Mapping the Via Appia’ (http://take-your-time.org/knir/miglio-v-vi/index.html) (Radboud Universiteit Nijmegen (RUN) en Koninklijk Nederlands Instituut Rome (KNIR)), doe ik onderzoek naar de historische standpunten van architecten, tekenaars, archeologen en fotografen. Piranesi staat vooraan in de rij van diegenen die de Via Appia Antica in kaart hebben gebracht, opgevolgd door de Italiaanse tekenaar Carlo Labruzzi, en enkele anonieme tekenaars, die de Grand Tour deden. Daarna komen de fotografen, die aan het begin stonden van de fotografische ontwikkelingen, opgevolgd door fotografen uit de jaren 50 en 60, die in de context van de grote urbanistieke veranderingen deze ‘herinneringsstraat’ in beeld brachten tot aan het hergebruik vanaf de jaren 90.

    Er wordt in mijn artistieke project geen onderzoek gedaan naar de verschillende monumenten, maar naar het letterlijke standpunt zelf, die door de historische beeldmakers werd ingenomen, om naar de monumenten te kijken. Door in hun voetsporen te treden, probeer ik er achter te komen welke positie zij innamen en waarom, wat zagen zij, wat wilden ze zien, en wat zie ik nu?

    Ik handel, met andere woorden, vanuit het onerzochte standpunt zelf, en werp vanuit daar mijn onderzoekende blik. Juist door in de voetsporen te staan van de histosrische beeldmakers en te onderzoeen wat zij zagen, wordt de verandering in de tijd zichtbaar.

    Voor meer informatie klik:  MIGLIO  V-VI

      

    And further:

      

    In the Footsteps of Piranesi.

    Artistic Positions on Mile V and VI of the Via Appia Antica, Rome

    Synopsis Krien Clevis, Symposium ‘Ethnography and Artistic Research’, 12 November 2015

    Royal Flemish Academy of Belgium for Science and the Arts, Brussels

     

    Over the past centuries, artists, architects, archeologists and photographers have variously mapped the funerary monuments along Rome’s Via Appia Antica. What happens when you investigate the precise coordinates of their position and subsequently take pictures under the same angle? What are the changes you observe? How does your new image of the monument with its surroundings compare to the image made in the past? Why did one take up that particular position way back then, and how did the monument’s relation to its immediate surroundings change over time? These questions served as a starting-point for my research on Mile V and VI of the Via Appia Antica in Rome. Along the two miles of the archeological project ‘Mapping the Via Appia’ (http://take-your-time.org/knir/miglio-v-vi/index.html ), I investigate the historical positions of architects, draughtsmen, archeologists and photographers. My research project does not focus on the different monuments as such, but on the exact position taken up by artists for representing these monuments. Precisely by pursuing the vantage point of previous image-makers and by studying what they saw, changes over time become concrete and tangible.  

    My investigation has been guided by the following question: ‘Does the artist transform her own ‘self’ into the ‘other’, or is the (observed and described) ‘other’ transformed into a ‘self’ in the artwork?’ My camera’s ‘extra eye’ can be said to record this interchange of roles (for a moment), and this contributes not only to our understanding of the changes of the place involved, but also to our grasping of time itself.

      ►  Etnography and Artistic Research